Humor, verwondering en weemoed zijn de trefwoorden die het werk van de Utrechtse schilder Jan Tinholt typeren. Jan Tinholt is autodidact en heeft zich ontwikkeld tot een getalenteerde, eigentijdse kunstenaar met een zeer persoonlijk handschrift. In een primitieve stijl die misschien het best kan worden omschreven als ‘naïef surrealisme’, verbeeldt hij zijn fantasieën. Tinholt schildert landschappen als theaterdecors met grote kleurige bloemen, ronde heuveltjes en coulissen van bomen en geknipte hagen. In deze parkachtige entourage bevinden zich zijn personages. Vol overgave houden zij zich bezig met schijnbaar onbeduidende zaken. Zij dansen, baden, beminnen en geven zich over aan hun spel. Soms is het toneel leeg, als bij een changement in het theater waarbij de spelers elk moment kunnen terugkomen. Jan Tinholt schildert met een licht melancholieke ondertoon een gedroomde werkelijkheid, een speelplaats voor volwassenen.