Harm van der Meulen maakt voornamelijk schilderijen in olieverf. Het abstracte is zijn uitgangspunt. Door een ogenschijnlijk buiten het schilderij aanwezige lichtbron ontstaan schaduwen op de min of meer monochrome doeken. Dat wekt de illusie van ruimte. Het abstracte uitgangspunt wordt door de toevoeging van licht concreet. Daar waar bij de gratie van donkerte lichtval is waar te nemen levert dit zijn wereld op. Hij neemt de beschouwer mee op avontuur door een wereld van strijklichten en schaduwen in kleurrijke val. Zijn licht doemt op zonder te weten welke bron er voor verantwoordelijk is. Zonder het herkenbaar te maken verhaalt het over de vormen. Geometrische vormentaal bepaalt vaak de ordening en geeft de basis voor een wonderlijke wereld in lichten en schaduwen Er ontstaat een wereld die de toeschouwer gemakkelijk kan betreden.