Wim Zorn voegt sinds enige tijd een nieuw element toe aan zijn composities.
Bamboe vervangt de karakteristieke lijnen in zijn werk, die daardoor een nog nadrukkelijker ritme vertonen.
De bamboestokken geven bovendien licht, schaduw en een ruimtelijk effect.

Verder dragen vaak vrolijke tonen bij aan een veld van kleur die als een melodie het ritme ondersteunen. Het werk oogt jong en dynamisch, maar soms ook verstild.

De abstracte schilderijen van Wim Zorn staan geheel los van een waarneembare werkelijkheid. Daarbij volgt Zorn de weg van Cézanne, die begreep dat kunst niet alleen ligt in wat we zien, maar vooral in wat we via de ogen denken.

De bekende Italiaanse Architect Umberto Barbieri, tevens verbonden aan de universiteiten van Milaan, Venetië en Delft, noemde tijdens een recente expositie-opening in Den Haag de schilderijen van Zorn een ontdekking.